De Turfsteker

In de 19de eeuw was turf de belangrijkste brandstof. Om die redenen ontstonden er dus vele turfstekerijen. Het gevolg was echter enorme waterplassen. Deze plassen zorgden voor verlies van landbouwgrond en voortdurend overstromingsgevaar, zodat de bevolking wegtrok. De enige manier om het land van de ondergang te redden was een droogmaking. Hierdoor zou landbouwgrond beschikbaar komen, wat weer meer werkgelegenheid en welvaart betekende. Deze redding gaf de wipmolen zijn bestaansrecht.